Lagi kaming nag-aaway nyan. Maski di dapat pag-awayang bagay pinag-aawayan padin namin, ewan nga eh. para kaming mga adik. I guess tama nga ang sabi-sabi, Mana-mana lang daw yan. Pero ang nakakatuwa maya-maya ay bati nanaman kami. Parang wala lang nangyaring away o gulo.

NapakaHIGPIT nyan sakin. biruin mo 18yrsold na ako eh di pa din ako pinapayagang gumimik with my friends. kelangang may kasama o literally KASAMA SIYA. Kaya nga syempre inaamin ko din minsan tumatakas ako at umaalis ng di nya alam. haha, ang sarap kayang maging sutil. Try nyo! :P Pero malalaman at malalaman din naman nya yun at sa bandang huli wala din naman syang magawa kasi tapos na at wala namang akong ginawang kalokohan (minsan magaling talaga ako magtago at di nya nalalaman hahaha).

SELOSA din siya. Siguro dahil nag-iisa lang ako kaya maski hanggang ngayon baby parin ako sa kanya. Minsan naiirita nalang ako at nasabi ko one time na “nasa hustong edad na ko at wag nang gawing bata.” Pero ang sagot nya “Wala kang magagawa. Di na ko magkaka-anak at ikaw nalang ang kayamanan ko. syempre wala kang kapalit pag may nangyari sa’yo o nawala ka kaya sa ayaw mo’t hindi baby kita.” sabay tawa siya. napaisip tuloy ako. Tama nga siya. at maski ako din naman ay siya ang kayamanan at nag-iisang importanteng bagay sa buhay ko. Siguro nagfe-feeling Independent lang talaga ako. Pero ang totoo nyan ay TAKOT AKONG MAWALA SIYA.

Masaya ako sa lahat ng desisyon nya sa buhay. Sobrang proud ako sa kanya. Maganda siya, talented, maraming manliligaw (hanggang ngayun!) at sobrang loving na may pagka-authoritative. Kulang pa lahat ng ito upang ipaliwanag kung gaano siya kagaling at katapang na ina. She’s not just a Cancer Survivor but she’s also a SURVIVOR of life struggles! :)

ah siyi nga pala si Helen Saguing Lagapa, 38 years old and proudly pinay. At siya ang aking GIRLFRIEND FOREVER at nag-iisang HERO ng buhay ko. ♥